Door op een foto te klikken krijgt u een vergrote weergave. De foto, vooral de scherpte, is dan echt van veel betere kwaliteit.

Op mijn beelden rust copyright (© advanduren) en ze mogen niet voor andere doeleinden worden gebruikt dan waarvoor mijn schriftelijke toestemming is verleend.

maandag 22 januari 2018

Airbnb

Mijn vorige blogbericht droeg de titel BB en sloeg niet op een voormalige blonde Franse filmster maar op de eveneens minstens zo fotogenieke blonde buizerd. (klik hier)
Zo slaat bovenstaande titel niet op een of ander logies met ontbijt maar op de elegante blauwe en bruine kiekendief die als acrobaten door de lucht zweven en al wiekelend boven de rietvelden jagen op hun geliefde prooi namelijk kieken ofwel kuikentjes van in het riet broedende vogels.
Al lang was mijn wens om dit gedrag van de kiekendieven vast te leggen. De afgelopen twee jaar heb ik daar aardig wat tijd aan besteed en ook tijdens onze vakanties was ik in de rietvelden vaak op zoek naar deze prachtige vogels waarbij vooral het mooi gekleurde mannetje van de blauwe variant hoog op mijn verlanglijstje stond.
Veel kijkgenoegen bij de foto's in dit blogbericht en als je naar aanleiding daarvan een reactie wilt achterlaten stel ik dat zeer op prijs.

Groet,
Ad



Om maar met de deur in huis te vallen, het fotograferen van een blauwe kiekendief mannetje is gelukt. Die dag was ik met mijn echtgenote aan de randen van de Groote Peel op zoek naar deze schoonheid. Toen we na uren in de auto even zaten te pauzeren zag zij met de verrekijker in de verte een vogel onze kant op komen vliegen. Al gauw zag ik dat het onze gezochte gast was en snel heb ik mijn camera ingesteld en verscholen achter de auto gewacht tot hij dichtbij genoeg was. Toen hij net boven onze auto was keek hij nog even mijn kant op alsof hij voor me wilde poseren.



Al weken eerder lukte het me om het vrouwtje van de blauwe kiekendief vast te leggen. Ze joeg boven een akker afgewisseld met onkruidvelden.



Ze zijn erg gracieus, zeker als ze op wat grotere hoogte op de thermiek zweven.



Op een gegeven moment verschenen er zelfs twee ter plekke die om elkaar heen cirkelend om het territorium vochten.



Hier is goed de kenmerkende kraag om de nek van het vrouwtje te zien.....



en de mooie tekening aan de onderkant van de vleugels.



Het lukte me ook enkele foto's van de bovenkant te maken.



Majestueus zwevend terwijl ze continu de omgeving afspeuren.



Hetzelfde mannetje als boven, totaal anders gekleurd dan het vrouwtje maar de kleur waar de soort zijn naam aan ontleent.



Een ander mannetje dat ik een maand eerder in de Groote Peel fotografeerde.



Onmiskenbaar met die zwarte vleugelpunten.



Als je veel geduld hebt komen ze na lang wachten naar beneden om zich op de opgespoorde prooi te storten.



Dit zijn de momenten waar je na lang wachten voor beloond wordt, met gespreide vleugels en staart.



Een andere soort is de bruine kiekendief, in tegenstelling tot de blauwe trekt deze soort in de winter naar warmere oorden. Hier het mannetje.



Eveneens uitgerust met flinke vlerken waarvan de uiteinden bij het mannetje eveneens zwart zijn. In die zin zou je eerder verwachten hier met het vrouwtje van de blauwe te maken te hebben, reden dat dit, zeker bij leken, vaak voor verwarring zorgt.



Best imponerend als zo'n jongen recht op je af gevlogen komt.



En ook zij speuren naar jonge vogels, kikkers muizen e.d.



Langzaam wordt zichtbaar waar de prooi zich bevindt, iets waar je met je camera instellingen dan al rekening kunt houden.



Het heideveld met pijpenstrootjes is al zin zicht.



Deze foto's maakte ik in het Fochteloërveen.



Waar zit die prooi nou.



Een van de foto's waar ik het meest content mee was.



Uiteindelijk gevonden, met een verrassingsaanval wordt de prooi veroverd. Ik vond het wel jammer dat links in beeld nog een struikje buiten mijn focusveld stond.



Een ander mannetje verschijnt ten tonele.



Eveneens speurend naar de blijkbaar volop voorhanden zijnde prooien in het gebied.



De jachtmethodiek is vrijwel identiek.



Steeds zie je de kop van positie veranderen om de omgeving te scannen.



even stil hangen.....



en inhouden........



en vervolgens in vliegende vaart naar beneden.



Twee andere foto's die mij wel blij maken.





Tenslotte wordt ook hier de prooi gegrepen.






Ter afsluiting van dit al veel te lange blog nog enkele foto's van het vrouwtje bruine kiekendief dat haar naam met de overwegend bruine kleur eer aandoet.






Ook hier is de toch flinke spanwijdte van de imposante vleugels te zien.


Slotwoord: De afgelopen tijd heb ik wat minder blogberichten geplaatst. Mijn voorkeur gaat uit naar het wat meer uitdiepen van een onderwerp, het gevolg hiervan is dat de blogberichten over het algemeen wat langer zijn, maar ik hoop hiermee een bijdrage te leveren aan het wat beter leren kennen van een bepaalde soort.

donderdag 30 november 2017

BB

Ja, zo'n titel, je gedachten gaan al gauw naar een hoogblond sekssymbool uit de jaren '60. In dit geval uiteraard een onjuiste associatie, maar ook in de natuur heb je zo'n hoogblonde schoonheid die net als het jaren '60 model door fotografen graag op de gevoelige plaat wordt gezet.

Ik heb het hier over de blonde buizerd een van de kleurvarianten zoals die er veel voorkomen bij deze vogelsoort. Vaak zijn het exemplaren die in de winter uit Scandinavië afzakken naar onze contreien, hoewel ik een van de exemplaren die ik de afgelopen jaren kon fotograferen zich midden in de zomer in het Lauwersmeergebied ophield.

Zoals gezegd komt de buizerd in veel verschillende kleurschakeringen voor, van heel donkerbruin tot nagenoeg geheel wit met allerlei combinaties daartussen. Ik kan me eigenlijk geen andere vogelsoort bedenken waar dat zo in extremis het geval is.

De buizerd is over het algemeen zeer schuw en dan ook moeilijk te fotograferen. Waarschijnlijk is dit nog een gevolg van de jarenlange vervolging, afschot en vergiftiging in de vorige eeuw waardoor het bestand decimeerde. Te voet benaderen is sowieso uitgesloten. Met de auto heb je een kans, maar meestal gaat hij er al vandoor als je stopt en zeker als hij in de gaten heeft dat je het autoraampje opendoet en een teletoeter naar buiten steekt gaat hij onmiddellijk op de wieken. Je moet dan ook zeer omzichtig te werk gaan.
Gelukkig gaat het op dit moment weer goed met deze prachtige roofvogel en kun je hem overal in het land tegenkomen.

Veel kijkplezier bij dit blog en bedankt nog voor de leuke reacties op mijn vorige bericht over de grote- en reuzenstern (klik hier), ook is het al wat langer geleden

Groeten,
Ad



Deze blonde buizerd spotte ik aan de rand van het Lauwersmeer.



De settings zijn weliswaar niet optimaal, wat onnatuurlijk maar ik kon hem vanachter een muurtje redelijk goed benaderen. Het is me opgevallen dat deze blonde buizerds wat minder schuw zijn dan de donkere exemplaren van hier, mogelijk door de aanwezigheid van minder mensen in het hoge noorden van Scandinavië.



Ik weet niet of deze vogel na de winter blijven hangen en de hele zomer hier geweest is of dat hij al tijdig teruggekomen is uit het noorden De foto's zijn genomen eind augustus rond het middaguur en het licht was helaas behoorlijk hard.



Doordat ik van positie veranderde werd hij al argwanend.



Een en al statigheid.












Begin 2017 kreeg ik mijn nieuwe camera, de D500 en uiteraard wilde ik hem graag testen. Ik ben daarvoor naar de Genneperparken in Eindhoven gegaan en daar trof ik een ander exemplaar, iets minder wit weliswaar en het lijkt wel of ze steeds op een onaantrekkelijke plek gaan zitten. De achtergrond maakt dan wel weer wat goed vind ik.



Het werd me meteen duidelijk dat het dynamisch bereik van deze camera een stuk beter is dan van zijn voorgangers.



De borst en de kop zijn vooral wit zoals hier te zien.



Terwijl het rugdek vooral donkere delen heeft.



Laat op de middag brak nog even een winters zonnetje door en kon ik dit portret maken. Sluipend tussen de bomen door kon ik hem heel dicht naderen.



Tenslotte ging hij op de wieken en met de camera meetrekkend kon ik van heel dichtbij deze vluchtfoto maken. Op de achtergrond zijn de ramen van een appartementencomplex zichtbaar. De foto is niet gecropt, ik was heel content met deze afsluiter die middag.